வாசித்ததில் நேசித்தது 

ஆறாம் திணை  - நல்ல சிந்தனை  ( நன்றி: ஆனந்த விகடன்)

 

வண்ணத்துப்பூச்சியைப் பார்த்துச் சிலாகிப்பதும், சிட்டுக்குருவியைக் காணாமல் தவிப்பதும், வரகரிசிப் பொங்கலில் நலம் பேணுவதும், புவி வெப்பம் அடைவதை, நச்சுக் கசிவதை, கதிர்வீச்சு உமிழ்வதைப் பற்றி அக்கறையாகச் சிந்திப்பதும் மட்டும்தான் சூழல் கரிசனமா? இவற்றையெல்லாம் தாண்டிய முக்கிய சிந்தனை ஒன்றும் இருக்கிறது!

 

'வேண்டாம் இந்த வேளாண்மைக் கூலித் தொழில்; சமூக அவமானத்துடன், அடிப்படைக் கல்வி, மருத்துவம், வாழ்வியல் பாதுகாப்பு என எல்லாவற்றிலும் சவால் நிறைந்த கிராமத்துச் சேரியில் அடிமையாக வாழ்வதைக் காட்டிலும், நகர்ப்புறக் கூலியாக வாழ்வதில் எனக்குச் சில குறைந்தபட்ச உத்தரவாதமாவது கிடைக்கிறது. நகரத்தில் என் அடையாளத்தைத் தொலைக்க முடியும்!’ என வேகமாகக் கிராமங்களைவிட்டு வெளியேறுபவர்கள் இன்று ஏராளம். தமிழகத்தில் மட்டுமல்ல; பீகாரில் இருந்தும், ஜார்கண்டில் இருந்தும், சத்தீஸ்கரில் இருந்தும்... வெளியேறி சென்னைக்கு வந்து, பெரும் அடுக்குமாடிக் கட்டடங்களிலும் சுரங்க ரயில் பாதைகளிலும் உழைக்கும் வேதனையான ஒடுக்கப்பட்டவரின் வாழ்வில்தான் நம் சொகுசு வாழ்வு தொடங்குகிறது. நகரமயமாக்கம் சூழல்கேட்டுக்கு முக்கியச் சவால் என முழங்குகிறோம் நாம். ஆனால், அந்த நகரமயமாக்கலுக்குப் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் மட்டுமே காரணமல்ல; சக மனிதனை நேசிக்காத, வாழவிடாத இந்தச் சாதீயச் சமூகமும் ஒரு காரணம் என்பதை மறக்கவோ, மறுக்கவோ முடியாது.

 

படுக்கை அறையை வண்ணமுடன் அலங்கரிக்க நானோ துகள்களில் வண்ணப்பூச்சு, கருப்பைக்குள்ளே உள்ள கருவுக்குக்கூட மிகத் துல்லியமாக அறுவை சிகிச்சை, விண்கூடத்தில் இருந்துகொண்டு வீட்டில் கொதிக்கும் சாம்பாரில் வேகும் முருங்கைக்காயின் பதம் பார்க்கும் துல்லியத் தொழில்நுட்பம், இத்தனையும் இருக்கும் இந்த நாட்டில் கழிவு நீக்கத்தில் மட்டும் நவீனத் தொழில்நுட்பம் காணோம்.

 

இங்கே இந்தியாவில் இன்னும் மலத்தைக் கையால் அள்ளிச் சுத்தம் செய்யும் அவல நிலையில்தான் எட்டு லட்சம் மனிதர்களை வைத்திருக்கிறோம் என்ற செய்தி எவ்வளவு வேதனையை உண்டாக்குகிறது? இவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தில் 27 ஆயிரம் பேர் என்கிறது புள்ளிவிவரம் ஒன்று. 'வெட்கமாயில்லை உங்களுக்கு..?’ என இந்தியாவைப் பார்த்து ஐ.நா. கேட்ட பின்னர், இந்தக் கொடிய அவலத்தைக் கடுமையாகக் கண்டித்து, 1993-ல் சுப்ரீம் கோர்ட் தடை செய்தது. ஆனால், 20 ஆண்டுகளில் என்ன நடந்தது? எந்தப் பெரிய முன்னேற்றமும் நிகழவில்லை என்பதற்கு மேற்குறிப்பிடப்பட்ட அந்தச் சமீபத்திய புள்ளிவிவரங்களே சாட்சி. உச்ச நீதிமன்றம் சொன்ன பின்னரும், இதுவரை ஒருவரைக்கூட இந்தப் பணியில் ஈடுபடுத்தியமைக்காகக் கைது செய்ய வில்லை என்பது கூடுதல் செய்தி.

இந்தியாவில் ஒரு துறைக்கு எனப் பிரத்யேக பட்ஜெட் அரங்கேறுவது ரயில்வே துறையில் மட்டும்தான். கடந்த ரயில்வே பட்ஜெட்டில், 'ரயில் பெட்டிக் கழிப்பிடங்கள் ஸ்டீல் பிளேட்டில் இருக்க வேண்டும். தண்ணீர் நல்ல அழுத்தத்துடன் வர வேண்டும்; உள்ளே கண்ணாடி பளபளப்பாக இருக்க வேண்டும்; தாழ்ப்பாள் இப்படி இருக்க வேண்டும்’ என்றெல்லாம் விவாதித்த நம் பிரதிநிதிகள், இன்னமும் ரயில் நிலையங்களில் கைகளால் மலம் அள்ளும் நிலையை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைக்கொண்டு செய்வதை ஒருகணம்கூட யோசிக்க மறுப்பது ஏன்?

 

வயிற்றுக் குடலுக்குள் உள்ள புண்ணின் அளவை, இயல்பைச் சொல்லி, அதை வெட்ட, ஒட்டப் பயன்படுத்தப்படும், எண்டாஸ்கோப்பி மாதிரியான ஓர் உபகரணத்தை வடிவமைத்து, கழிவுநீர் அடைப்புகளைத் துல்லியமாகச் சரிசெய்ய முடியும். வருடத்துக்கு 1 லட்சம் பொறியாளர்கள் தமிழகத்தில் மட்டும் உருவாகின்றனர். ஒவ்வொரு சமயம் செய்தித்தாளில், 'என் கடைசி ஆண்டு புராஜெக்ட்டில் குட்டியாக விமானம் தயாரித்தேன், குறைந்த பெட்ரோலில் வேகமாகச் செல்லும் வாகனம் தயாரித்தேன். கையடக்க கம்ப்யூட்டர் தயாரித்தேன்...’ என்றெல்லாம் செய்திகளைப் பார்க்கிறோம். இத்தனையும் செய்யும் இளம்பொறியாளர்கள் சமூக அக்கறையுடன், சமூக அவமானத்துடன் செத்து மடியும் நம் சக மனிதருக்கு உதவியாக, கழிவுகளை நீக்குவதற்கென ஒரு கருவியை வடிவமைக்க முடியாதா? ஒருவேளை அப்படி ஒன்றைக் கண்டறிந்து ஓரமாக வைத்திருந்தால், அதை இந்த அரசு இயந்திரம் மீட்டெடுத்துப் பயன்படுத்தினால்தான் என்ன?

 

சூழல் கரிசனம் என்பது புவியை நேசிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், நம் சகமனிதரை எந்தவித சாதி, மத அடையாளமும் இன்றி நேசித்தால் மட்டுமே சாத்தியம். 'மூட்டுல பசி உள்ளவங்க நீங்க... வயித்துப் பசில நாங்க முனங்குறது உங்களுக்கு எப்படிக் கேட்கும்?’ என்ற கேள்வியுடன் கிராமங்களை வலியுடன் தொலைக்கும் சாமானியன்; 'அணை கட்டுகிறேன்; அடியில் உள்ள கனிமத்தைத் தோண்டுகிறேன்... நீ நகர்ந்து போ’ என்று ஆங்காங்கே விரட்டப்படும், காட்டைத் தன் வாழ்வாதாரமாகவும் வாழ்வியலாகவும்கொண்ட மலைவாழ் மக்கள்; உப்புக் கரிக்கும் கண்ணீருடன் ஒவ்வொரு நாளும் உயிரோடு திரும்பிவந்தால்தான் ஆச்சு எனக் கடலோடு உறவாடும் மீனவன்; 'சிங்காரச் சென்னையாக்கப் போறோம்; கூவம் ரொம்ப அசிங்கமா இருக்கு, நீங்கள் உங்கள் குடிசையை எடுத்துக்கொண்டு 50 கி.மீ. அந்தப் பக்கமா போங்க...’ என விரட்டப்படும் ஏழை; 'என் வீட்டு வாசலில் கார்ப்பரேஷன்காரன் குப்பைத் தொட்டியை வெச்சுட்டான். எப்படியாச்சும் எடுத்துடுங்க’ என தனக்குத் தெரிந்த உயர் அதிகாரியைக் கையைக் காலைப் பிடித்து மாற்றச் சொல்லும் நாம், அதே குப்பையை, நம் கழிவுகளை அன்றாடம் அப்புறப்படுத்துவதையே தொழிலாகச் செய்யும் ஒடுக்கப்பட்ட நம் சக தோழர்கள்; இவர்கள் எல்லோரின் நலவாழ்வையும் உள்ளடக்கியதுதான் சுற்றுச்சூழல் அக்கறை. அந்த மனிதரின் விடுதலை யோடு சேர்த்துதான் சுற்றுச்சூழலின் விடுதலையும் சாத்தியம். 'கார்பன் கசிவு கூடிப்போச்சு; ஓசோன்ல ஓட்டை; நாமெல்லாம் நாளைக்கு பீச்சில் இதுக்கு விழிப்பு உணர்வுக்கு டி ஷர்ட், தொப்பிப் போட்டு மாரத்தான், சைக்ளோட்ரான் போறோம்...’ என்று பேசுவதில் மட்டும் எந்தப் பிரயோசனமும் இல்லை.

 

ஏனென்றால், இங்கே விடியல் கிழக்கில் இருந்துதான் வந்து சேரும் என்றிருக்க முடியாது. எட்டுத் திக்கில் இருந்தும் எட்டிப் பார்க்க வேண்டும். ஏனெனில், எல்லா பக்கமும் இருட்டு விதைக்கப்பட்டுள்ளது!

Virtual Water  ('மறை நீர்’) 

நன்றி - ஆனந்த விகடன் 

 

 

'மறை நீர்’ (Virtual water) என்று ஒன்று உண்டு. அதனைக் கண்டுபிடித்தவர் லண்டனைச் சேர்ந்த புவியியலாளர் டோனி ஆலன். மறை நீர் என்பதற்கு அவர் தரும் விளக்கம் இது - ''கோதுமை தானியத்தை விளைவிக்க நீர் தேவை. ஆனால், அது விளைந்தவுடன் அதை உருவாக்கப் பயன்பட்ட நீர் அதில் இருப்பது இல்லை. அதேசமயம் அந்த நீர் கோதுமை தானியங்களுக்காகத்தானே செலவிடப்பட்டிருக்கிறது அல்லது மறைந்திருக்கிறது. அதுதான் மறை நீர். கோதுமை தேவை அதிகம் இருக்கும் ஒரு நாடு, ஒரு டன் கோதுமையை இறக்குமதி செய்யும்போது, அந்த நாடு 1,300 கன மீட்டர் அளவுக்குத் தனது நாட்டின் நீரைச் சேமித்துக்கொள்கிறது. அதாவது, ஒரு டன் தானியம், 1,000 டன் நீருக்குச் சமம்'' என்கிறார் ஆலன். அதாவது, நீரின் தேவையையும் பொருளின் தேவையையும் துல்லியமாக ஆய்வுசெய்து அதற்கு ஏற்ப உற்பத்தி, ஏற்றுமதி, இறக்குமதியை மேற்கொள்ள வேண்டும். சீனா, இஸ்ரேல் உள்ளிட்ட புத்திசாலி நாடுகள் அப்படித்தான் செய்கின்றன.

 

ஒரு கிலோ பன்றி இறைச்சிக்கான மறை நீர் அளவு 4,810 லிட்டர். பன்றி இறைச்சி, சீனர்களின் பிரதான உணவு. ஆனால், பன்றி உற்பத்திக்கு சீனாவில் கெடுபிடி அதிகம். ஏற்றுமதிக்கும் தடை. மாறாக, இறக்குமதி செய்துகொள்ளலாம். ஓர் ஆரஞ்சுப் பழத்துக்கான மறை நீர் அளவு 50 லிட்டர். சொட்டு நீர்ப் பாசனத்தில் கோலோச்சும் இஸ்ரேலில் ஆரஞ்சு ஏற்றுமதிக்குத் தடை!

சரி, இப்போது நம் கதைக்கு வருவோம். முட்டை உற்பத்தியில் முதல் இடம் வகிக்கிறது நாமக்கல். உலகெங்கும் ஏற்றுமதி ஆகிறது நாமக்கல் முட்டை. ஒரு முட்டைக்கான மறை நீர் அளவு 200 லிட்டர். மூன்று ரூபாய் முட்டை எங்கே? 200 லிட்டர் தண்ணீர் எங்கே?

 

சென்னையின் கதையைப் பார்ப்போம். பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் சென்னையில் ஆண்டுதோறும் லட்சக்கணக்கான கார்களைத் தயாரித்து ஏற்றுமதி செய்கின்றன. இது நமக்குப் பெருமையாம். 1.1 டன் எடைகொண்ட ஒரு காரின் மறை நீர் தேவை நான்கு லட்சம் லிட்டர்கள்.

ஒரு கிலோ தோலைப் பதனிட்டு ஒரு கைப்பையோ ஒரு ஜோடி ஷூவோ, செருப்போ செய்ய 29,000 லிட்டர் மறை நீர் தேவை. நீங்கள் குடிக்கும் ஒவ்வொரு கோப்பைத் தேநீருக்கும் 90 லிட்டர் மறை நீர் தேவை. நீங்கள் அணிந்திருக்கும் ஒரு ஜீன்ஸ் பேன்ட் தயாரிப்புக்கு 10 ஆயிரம் லிட்டர் மறை நீர் தேவை. ஒரு பொருளின் விலை என்பது அதன் எல்லா செலவுகளையும் உள்ளடக்கியதுதானே? அப்படி எனில், தண்ணீருக்கு மட்டும் ஏன் அதன் விலையைப் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் செலவுக்கணக்கில் சேர்ப்பது இல்லை. ஏனெனில், நம்மிடம் இருந்து இலவசமாகத் தண்ணீரைச் சுரண்டி நமக்கே கொள்ளை விலையில் பொருட்களை விற்கின்றன பன்னாட்டு நிறுவனங்கள். ஏனெனில், நாம் இளிச்சவாயர்கள்!

வாசித்ததில் நேசித்தது 

 

மாறுதல்

 

இந்த நிலத்தை வைத்து

 

விவசாயம் செய்தால்

 

நான் ஏழை...

 

இதே நிலத்தை வைத்து

 

வியாபாரம் செய்தால்

 

நான் பணக்காரன்!

 

- சிறி.ப.வில்லியம்ஸ்

வாசித்ததில் நேசித்தது 

 

ஊழ்வினை

 

திருமணத்துக்கு முன்பு

கூட்டத்தில்

பெண்களை இடிக்கும் ஒருவனால்...

மாடியில் துணி காயப்போடும் பெண்ணை

நூல்விடும் ஒருவனால்...

மாடர்ன் டிரெஸ் அணிந்தவளை

குறுகுறுவெனப் பார்க்கும் ஒருவனால்...

ஃபேஸ்புக்கில் ஃபேக் ஐடி வைத்து

பெண்களுடன் சாட் செய்யும் ஒருவனால்...

திருமணத்துக்குப் பின்பு

தன் மனைவியை

கூட்டத்தில் செல்ல

மாடியில் துணி காயப்போட

மாடர்ன் டிரெஸ் அணிய

ஃபேஸ்புக்கில் அக்கவுன்ட் ஓப்பன் செய்ய

அனுமதிக்க முடிவதில்லை!

 

- கட்டளை ஜெயா

மண் சம்மர். - (நன்றி: ஆனந்த விகடன்)

 

அக்னி நட்சத்திரம் துவங்குவதற்கு முன்னரே வறுத்தெடுக்கிறது வெயில்! இந்தக் கொடும் வெயில் காலத்தில் உடலில் ஏற்படும் நீர் இழப்பைச் சமாளிக்க அதிக அளவு தண்ணீர் அருந்தச் சொல்கிறார்கள். அதே சமயம், அந்தத் தண்ணீர் சுத்தமானதாகவும் இருக்க வேண்டும். மின்சார ரெஃப்ரிஜிரேட்டர்களில் குளிர்ச்சி ஏற்படுத்திக் குடிக்கும் நீர் அத்தனை ஆரோக்கியமானது அல்ல என்ற கருத்து நிலவுகிறது. அவை இயங்குவதற்குப் போதுமான மின்சாரமும் இல்லை. இந்த நிலையில், வெயில் அனலை எப்படித்தான் சமாளிப்பது?

மண்ணால் ஆன ரெஃப்ரிஜிரேட்டர், மண்ணால் ஆன வாட்டர் பியூரிஃபயர் ஆகியவற்றின் மூலம்தான்! ஆம்... மண்பானையின் அடுத்தகட்ட வளர்ச்சியாக மண்ணால் ஆன வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள்தான் இப்போது சந்தையில் சக்கைப்போடு போடுகின்றன. அந்த மண் பொருட்கள்பற்றி ஒரு ரவுண்ட்அப்...

மண் ஃப்ரிஜ்

பெரும்பாலான நேரம் மின்சாரமே காணாப் பொருளாகிவிட்டதால், இப்போது ரெஃப்ரிஜி ரேட்டர் இருந்தும் இல்லாத நிலைதான். இந்த மண் ஃப்ரிஜ்ஜுக்கு மின்சாரம் தேவையில்லை. ஒரு நாளைக்கு இரண்டு லிட்டர் தண்ணீர் மூலமே குளிர்ச்சியை ஏற்படுத்திக்கொள்ளும் இந்த ஃப்ரிஜ், 50 லிட்டர் கொள்ளளவு கொண்டது. 5 கிலோ வரை காய்கறிகள், பழங்கள், பால் மற்றும் இதர பொருட்களை வைக்கலாம். இந்த ஃப்ரிஜ்ஜின் மேல்பாகத்தில் ஊற்றும் தண்ணீர், சிறிது சிறிதாகக் கீழிறங்கி குளுமையை உண்டாக்கும். மின்சார ஃப்ரிஜ் போலவே, சேம்பருக்குள் 15 முதல் 18 டிகிரி செல்சியஸ் வரை குளிர்நிலை நிலவுகிறது. 10 லிட்டர் வரை தண்ணீர் ஊற்றி வைத்துக்கொண்டு அதைக் குடிநீராகப் பயன்படுத்தலாம். இதில் வைக்கப்படும் காய்கறிகள் மூன்று நாட்கள் வரை கெடாது. முழுக்க சுட்ட மண்ணால் செய்யப்பட்ட இந்த ஃப்ரிஜ்ஜை மாதத்துக்கு ஒருமுறை சுத்தப்படுத்துவது மட்டுமே இதன் அதிகபட்சப் பராமரிப்பு. காற்றோட்டம் உள்ள ஜன்னல் அருகில் வைத்துக்கொண்டால், சேம்பரின் குளிர்பதம் இன்னும் அதிகரிக்கும். விலை 4,000 முதல் 5,000 ரூபாய் வரை. பத்திரமாகப் பராமரிக்கும் முறையைப் பொறுத்துப் பல வருடங்கள் பயன்படுத்தலாம்!

வாட்டர் பியூரிஃபயர்

முழுக்கவே மண்ணால் செய்யப்பட்ட இந்த நீர் சுத்திகரிப் பான் 10, 15 மற்றும் 20 லிட்டர் கொள்ளளவுகளில் கிடைக்கிறது. விலை 800 ரூபாய் முதல் 1,100 ரூபாய் வரை. இதன் உள்ளே பொருத்தப் பட்டு இருக்கும் மண்ணால்செய்யப் பட்ட கேண்டில் (நீரை வடிகட்டும் உருளை) தண்ணீரை வடிகட்டி, சிறிது சிறிதாக கலனின் அடிப்பகுதியில் சேமிக்கிறது. இயற்கை முறையிலான சுத்திகரிப்பு என்பதால், பிற நீர் சுத்திகரிப்பான்களைவிட தண்ணீர் சுத்தமாகவும் சுகாதாரமாகவும் இருக்கும். மாதத்துக்கு ஒரு முறை கேண்டில்களை வெந்நீரில் காயவைத்து சுத்தப்படுத்தினால் போதும். மின்சாரம் தேவை இல்லாத இந்த சுத்திகரிப்பான், தண்ணீரைச் சுத்திகரிப்பதோடு குளுமையாகவும் வைத்திருக்கிறது. ஆக, ஒரே கல்லுல ரெண்டு மாங்காய்!

மண் குக்கர்

பால் குக்கர் போன்ற இயக்கம்தான். ஆனால், உள்ளே அழுத்தத்தை வைத்துக்கொள்ளாது என்பதால், விசில் அடித்துக் கொண்டே இருக்கும். அரிசி, பருப்பு, பால் என குக்கரில் சமைக்கும் எல்லாவற்றையுமே இதிலும் சமைக்க முடியும். மேல் மூடியைக் கழற்றிவிட்டால், வறுவல், பொரியலுக்குக்கூடப் பயன்படுத் தலாம். இந்த மண் குக்கர் விரைவில் சூடாகி வெப்பத்தைச் சேமித்து எளிதில் கடத்தும் திறன் உடையவை என்பதால், 50 சதவிகிதம் வரை எரிபொருள் சேமிப்பும் கியாரன்ட்டி. 2 மற்றும் 3 லிட்டர் அளவுகளில் கிடைக்கும் இந்த குக்கர்களின் விலை 700 முதல் 800 ரூபாய் வரை. இவை தவிர, வாட்டர் கன்டெய்னர்கள், டின்னர் செட் உட்பட 29 வகையான பொருட்கள் சந்தையில் உள்ளன.

நமக்குத்தான் இவை புதுசாகத் தோன்றுகின்றன. ஆனால், வட மாநிலங்களில் இந்தப் பொருட்கள் நீண்டகாலமாகப் பயன்பாட்டில் உள்ளன. இப்போது குஜராத்தில் இருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு இறக்குமதி செய்யப்படுவதால், விலை சற்று அதிகமாக இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டிலேயே தயாரிக்கும் நிலையோ, அதிகமான பயன்பாடோ வந்தால், விலை குறைய வாய்ப்புகள் அதிகம். வீட்டில் இந்த மண் பொருட்களைக் குழந்தைகள் கைக்கு எட்டாத இடத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற பாதுகாப்பு அம்சத்தைத் தவிர, எந்தக் குறைபாடும் இல்லை!

மனதை தொட்ட மனம் திறந்த மடல் 

சமூகப் பிரச்னைகளை சாதிச் சாயத்துடன் அணுக வேண்டாம்!

அன்பிற்கினிய பா.ம.க. நிறுவனத் தலைவர் மருத்துவர் ஐயா அவர்களுக்கு...

வணக்கம். வளர்க நலம். உங்கள் திறந்த மடல் மூலம் அழுகிக்கிடக்கும் அரசியல் உலகில் ஓர் ஆரோக்கியமான கருத்துப் பரிமாற்றத்துக்கு அடித்தளம் அமைத்திருக்கிறீர்கள். நன்றி. விமர்சனம் எவ்வளவு நியாயமாக இருப்பினும், விமர்சித்தவனை வீழ்த்துவதற்கு வியூகம் வகிக்கும் தலைவர்களுக்கு நடுவில், அரசியல் நாகரிகம் அணுவளவும் பழுதுபடாமல், அர்த்தம் செறிந்த கேள்விகளுடன் விளக்கம் அளித்திருக்கும் உங்கள் விவேகமான அணுகுமுறை பாராட்டுக்குரியது.

 

'காதல் நாடகம்’ கண்டனத்துக்குரியது என்பதில் யாருக்கும் இரண்டு கருத்துகள் இருக்க முடியாது. அடுப்பாரும் கொடுப்பாரும் இன்றித் தம்முள் தாமே எதிர்பட்டு, உள்ளத்தளவில் ஒன்றிக் கலக்கும் உணர்வில் கனிவதுதான் உண்மையான காதல் என்று, தெளிந்த இனம் நம் தமிழினம். ஓர் ஆணிடம் ஒரு பெண்ணும், ஒரு பெண்ணிடம் ஓர் ஆணும் எவ்வித எதிர்பார்ப்புமின்றி முற்றாகத் தன்னை இழப்பதுதான் காதலுக்குரிய ஒரே இலக்கணம். இந்த மாற்றமிலா உண்மையை மறுப்பதில் நியாயமுமில்லை; நேர்மையுமில்லை. நீங்கள் நெறிசார்ந்த காதலுக்கு எதிரியில்லை என்பதில் மகிழ்ச்சி.

'நாகரிக சமுதாயத்தில் காதல் திருமணங்களுக்கோ, கலப்புத் திருமணங்களுக்கோ தடைவிதிப்பது சரியில்லை. பல காதல் கலப்புத் திருமணங்களை நானே முன் நின்று நடத்திவைத்திருக்கிறேன்’ என்று நீங்கள் வழங்கியிருக்கும் வாக்குமூலம் வரவேற்கத்தக்கது.

 

'பொருளாதார அடிப்படையில் வசதியான குடும்பப் பெண்களுக்கு வலை விரிப்பதும், காதல் வலையில் விழுந்த பின்பு கடத்திச் சென்று லட்சம், கோடிகளில் பேரம் பேசுவதும், ஏழைப் பெண்களைத் திருமணம் செய்து, சில மாதங்களில் வாழாவெட்டியாக்குவதும் காதல் நாடகமன்றி வேறென்ன?’ என்ற உங்கள் கேள்வியில் நிறைந்திருக்கும் நியாயத்தை யார்தான் நிராகரிக்க முடியும்? ஆனால், இந்த இழிந்த காதல் கபட நாடகத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியினர் மட்டும்தான் ஈடுபடுகின்றனர் என்று சாதிக்க முயல்வது சரியா? அன்பு கூர்ந்து யோசியுங்கள்.

 

பண்பற்ற மனிதர்களும், பாலியல் வன்முறைக்குப் பெண்களைப் பலியாக்கும் பாழ்பட்ட மிருகங்களும், பணத்துக்காக எந்த இழி செயலிலும் இறங்கும் அறம் பிறழ்ந்த பாதகர்களும் இல்லாத சாதி என்று ஏதாவது ஒன்று உண்டா? 'சாதிகள் ஒழிய வேண்டும் என்பதில் தமிழகத்தில் உள்ள அனைவரையும்விட அதிகமான அக்கறைகொண்டவன் நான்’ என்று சொல்லும் நீங்கள், குறிப்பிட்ட ஓர் அமைப்புக்கு எதிராக உங்கள் ஆற்றல் முழுவதையும் விரயமாக்குவது அவசியம்தானா? சாதிகளை மையமாக்கிப் பூசல்களை வளர்ப்பதனால் புத்துலக சமுதாயம் பூத்துவிடுமா?

 

'ஒரு லட்சம் சாதி இந்துப் பெண்களின் வயிற்றிலாவது தலித்துகளின் கரு வளர வேண்டும்’ என்று சிலர் முழங்கியதற்காக ஒரு கோடி தலித்துகளையும் ஒதுக்கிவிடக் கூடுமா? வரம்பு கடந்து வன்முறையை வளர்க்கும் வகையில் சிலர் பேச முற்படும்போது மனதளவில் அவர்கள் காயம்பட்டவர்கள் என்ற பரிந்துணர்வோடு, அவர்களுடைய பேச்சுக்கான சமூகக் காரணிகளை நாம் ஆய்ந்துபார்க்க வேண்டும். 'ஒரு பகுதி மக்கள் மற்றொரு பகுதி மக்கள் மீது சந்தேகம் பூண்டிருப்பது சமூகத்தைப் பாதிக்கும். பசித்திருக்கும் கோடிக்கணக்கான ஏழைகளுக்கு உணவும், நிர்வாணமாக நிற்பவர்க்கு ஆடையும் வழங்குவது குறித்துச் சிந்திக்க நேரமின்றி ஒருவருக்கொருவர் மோதலில் மூழ்கிக்கிடப்பது நியாயமா?’ என்று, அண்ணல் காந்தி அன்று கேட்டது இன்றும் பொருந்தக்கூடியதாக இல்லையா?

 

'படித்து முடித்து வேலைக்குச் சென்று பெண்ணுக்கு 21 வயது முடிவடைந்த பின்னர் நடக்கும் காதல் திருமணங்களை அனுமதிக்கலாம் என்ற எங்கள் நிலைப்பாட்டை கர்நாடக உயர் நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு வலுப்படுத்தியிருக்கிறது’ என்கிறீர்கள். இந்த விஷயத்தில் பெண்ணைப் பெற்ற அனைவரும் உங்களை அழுத்தமாக ஆதரிப்பார்கள் என்பது உண்மை. சிறுமிகளின் 'காதல்’, ஹார்மோன் கோளாறுகளால் கனன்றெழும் உடல் கவர்ச்சி என்பதும் அறிவியல் பூர்வமான உண்மையே. இந்தக் கருத்தை நுகர்வுக் கலாசாரத்தில் சிக்கிச் சீரழியும் இளைய தலைமுறையிடம் அழுத்தமாக நீங்கள் அன்றாடம் அறிவுறுத்துங்கள். ஆனால், சாதிச் சாயத்துடன் நீங்கள் சமூகப் பிரச்னைகளை அணுகுவதில்தான் என்னைப் போன்றவர்கள் உங்களுடன் முரண்பட நேர்கிறது.

 

என்னிடம் நீங்கள் கேட்டிருக்கும் மூன்று கேள்விகளும் மிக முக்கியமானவை. 'இந்திய விடுதலைக்குப் பிந்தைய 65 ஆண்டுகளில் நடந்த காதல் திருமணங்களால் சாதியற்ற சமுதாயம் உருவாகிவிட்டதா?’ என்று கேட்கிறீர்கள். 'உருவாகிவிடவில்லை’ என்று வருத்தத்துடன் ஒப்புக்கொள்கிறேன். 'இந்த மண்ணில் ஈராயிரம் ஆண்டுகளாக நம் சாதி முறை சமயரீதியாக, தத்துவ ரீதியாக, அமைப்பு ரீதியாக, மனுஸ்மிருதி போன்ற சட்டரீதியாக, சமூகக் கட்டுப்பாடாக, மாறுதல்களே இல்லாமல், மாற்றவும் முடியாமல், இன்று வரை நிரந்தரமாக, இறைவனின் ஆணையாகக் கெட்டிப்படுத்தப்பட்டுவிட்டது. சாதிக்குள் மட்டுமே திருமணம் என்ற தவறான சமூகக் கட்டுப்பாட்டால், சாதிப் பரம்பரை, சாதிச் சடங்கு, சாதிக் கடவுள், சாதி ஆசாரம் என்ற வழிமுறை காரணமாக சாதித் தனித்துவம் உடைக்க முடியாதபடி இறுகிவிட்டது’ என்ற ஞானையாவின் விளக்கம்தான் உங்கள் கேள்விக்குச் சரியான பதில். இப்படி இறுகிக் கெட்டிப்பட்டுக் கிடக்கும் சாதிய அமைப்பு நீடிப்பது உங்களுக்குச் சம்மதமா? இந்த மோசமான அமைப்பு முறையில் சமூக நீதி சாத்தியமா? 'காதல் கலப்புத் திருமணம் செய்துகொண்டவர்களில் எத்தனை பேர் தங்கள் குழந்தைகளைச் சாதியற்றவர்களாகப் பதிவுசெய்திருக்கிறார்கள்?’ என்று கேட்கிறீர்கள். காதல் திருமணம் செய்துகொண்டவர்களில் ஆண் சார்ந்திருக்கும் சாதியையே பிள்ளைகளுக்குப் பதிவுசெய்யும் வழக்கம், ஆணாதிக்கத்தின் எச்சம். இதில் எனக்கு எப்போதும் உடன்பாடில்லை. ஒரு தனி மனிதன் சாதியைத் தவிர்க்க விரும்பினாலும் அரசு அவன் தலை மீது அதைத் திணித்துவிடுகிறதே... சட்டம்தானே சாதியைக் காப்பாற்றுகிறது? அதை எதிர்த்துப் போராடப் புறப்படுவோம்.

 

'நான் சாதி ஒழிப்புக் கிளர்ச்சிக்காரன். இந்திய அரசியல் சட்டத்தில் சாதிக்கும், அதை உண்டாக்கிய மதத்துக்கும் பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அரசியல் சட்டம் தமிழர் நலனுக்காக வகுக்கப்படவுமில்லை. சட்டத்தைத் திருத்தக்கூடிய வசதி தமிழர்களுக்கு இல்லை. ஆதலால், என் எதிர்ப்பைக் காட்டிக்கொள்ளும் அறிகுறியாக இச்சட்டத்தைக் கொளுத்துவதற்கு எனக்கு உரிமையுண்டு’ என்று, பெரியார் மிகச் சரியாகச் சிந்தித்து, சட்ட எரிப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதை நீங்கள் நினைந்து பார்ப்பது நல்லது.

 

'சாதி என்பதே இருக்கக் கூடாது. சாதிப் பிரிவுகள்தாம் நம்மை ஒருவருக்கொருவர் ஒற்றுமையில்லாமல் ஆக்கிவிட்டன. நாம் யாவரும் சமம் என்ற நிலை வரவேண்டும். ஆதிதிராவிடர், ஹரிஜனம், தாழ்த்தப்பட்டவர், பறையர், பஞ்சமர், தீண்டாதவன், புலையன் ஆகிய பட்டங்களை ஒழித்தாலொழிய இப்பழங்குடி மக்கள் மனிதத்தன்மையுடன் வாழ முடியாது. தோழர்களே... திராவிடர் இயக்கம் தனது கடைசி மூச்சிருக்கும் வரையில் இந்நாட்டில் பள்ளன், பறையன் என்ற இழிஜாதிகளை ஒழித்து அவர்களை முன்னேற்றவே உழைக்கும் என்ற உறுதியை வழங்குகிறேன்’ என்ற, பெரியாரின் பாதையில் உங்கள் பயணம் தொடர வேண்டும் என்பது என் பெருவிருப்பம்.

 

எனக்கு என் மூக்கின் முனை​யளவும் சாதி உணர்ச்சி என்றும் இருந்ததில்லை. என் மகனும் மகளும், சாதி, மதங்களை மீறிய மனிதம் சார்ந்து நடப்பவர்கள் என்பதில் எனக்குப் பெருமிதம் உண்டு. ஆனால், பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை ஒவ்வொரு நிலையிலும் சாதியை முன் நிறுத்தும் அரசியலமைப்பு மாற்றப்படாத​வரை சாதிப் பதிவு தவிர்க்க முடியாதது. இன்றைய முதல் தேவை சாதியுணர்வுகொள்ளாமல் இருப்பது; சாதியை முன்வைத்துப் பூசலை வளர்க்காமல் சமத்துவம் காண்பது. இந்தப் பார்வை எனக்கும், என் பிள்ளைகளுக்கும் உண்டு. அனைவருக்கும் இது அவசியம் என்பதுதான் சமூக நீதிக்கான பாதை.

 

'சாதிகள் சாகாத வரை தமிழ்ச் சாதி மேன்மையுறாது. அதனால் சாதியைச் சாகடியுங்கள். காதல் கலப்புத் திருமணங்களை ஆதரியுங்கள். காதலை எதிர்ப்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் தூக்கி எறியுங்கள்’ என்று நான் பேசியது உண்மை. நீங்கள் காதலுக்கு எதிரி இல்லை. அதனால், என் பேச்சில் நீங்கள் காயப்பட வாய்ப்பு இல்லை. நாடகக் காதலை யார் நடத்தினாலும் அவர்களை உங்களோடு சேர்ந்து கடுமையாக நானும் எதிர்க்கிறேன். நீங்கள் சொல்லும் சிலர் செய்யும் தவறுகளை நானும் ஆதாரங்களோடு அறிவேன். அதற்காக அனைவரையும் பழித்தல் சரியில்லை என்கிறேன்; தர்மபுரிக் கலவரத்தில் நியாயம் இல்லை என்கிறேன்.

 

'தமிழன் வாழ்ந்தால் தட்டிக்கொடு; தமிழினம் வீழ்ந்தால் முட்டுக்கொடு’ என்று முழங்கிய நீங்கள், ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்குச் சம வாய்ப்பு சாத்தியப்படுவதுதான் சமூக நீதி என்று தெளிவாக உணர்ந்த நீங்கள் - சாதிய அமைப்புகளோடு சங்கமித்தது, உங்கள் அரசியல் பயணத்தில் நீங்களாக வலிந்து தேடிக்கொண்ட வீழ்ச்சி என்றே நான் நம்புகிறேன். மதுவை ஒழிக்கவும். புகையிலையைத் தவிர்க்கவும் இடைவிடாமல் போராடும் நீங்கள், கட்டுப்பாடற்ற ஊடகங்கள் பெருகிவரும் நிலையில், தொலைந்துபோன நம் தொன்மையான கலை, இலக்கியப் பண்பாட்டுக் கூறு​களை மீட்டெடுக்கும் முயற்சி​யில் சமரசமின்றி நீங்கள் முன்​னெடுக்க வேண்டிய முக்கிய​மான பணிகளில் இருந்து திசை மாறி​விட்டதற்காக வருந்து​கிறேன்.

 

தாய்மொழிக் கல்வி, சமச்சீர் கல்வி குறித்த உங்கள் பார்வை, தமிழகத்தின் வளர்ச்சிக்கான உங்கள் தொலைநோக்கு, அரசின் தவறுகளைக் கறாராக விமர்சிக்கும் துணிவு, வட மாவட்டங்களில் தலித்துகளும் வன்னியரும் நல்லிணக்கத்துடன் வாழ்வதற்கு நீங்கள் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் அனைத்தும் பெருமைக்குரியவை. ஆனால், இந்தப் பெருமைகள் உங்கள் சமீபகாலச் சாதிய நடவடிக்கைகளால் சாரமற்றுப்போய்விட்டதை நீங்கள் ஏன் உணரவில்லை?

 

'மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தும் மகத்தான எந்திரம் காலம் ஒன்றுதான்’ என்று சரியாகச் சொல்லியிருக்கிறீர்கள். கீழ்வெண்மணி முதல் தர்மபுரி வரை ஆயிரம் கொடுமைகளை அனுபவித்துவிட்ட மக்களை அன்போடு அரவணைத்து, அனைத்துச் சாதியினரின் அன்பைப் பெற்றவராய், நீங்கள் மாற வேண்டும். இரண்டு திராவிடக் கட்சிகளின் பிடியிலிருந்து தமிழகத்தை விடுவிக்கவும், மதுவின் வாசம் வீசாத மாநிலமாக நம் மண்ணை மாற்றியமைக்கவும். குறைந்தபட்ச கொள்கைத் திட்டங்களின் அடிப்படையில் மாற்று அரசியல் அணியை வலிமை​யாக உருவாக்கவும் உங்கள் ஆற்றல் முழுவதையும் பயன்படுத்தும் தலைவராக நீங்கள் மாற வேண்டும். அதற்கு முதலில் நீங்கள் சொந்த சாதி நலன் குறித்துச் சிந்திப்பவர் என்ற பிம்பத்தை உடைத்தெறிய வேண்டும். பாட்டாளி மக்கள் கட்சித் தமிழினத்தின் பாதுகாப்புக் கவசமாக இனி மாற வேண்டும். உங்கள் பயணம் சாதிகளற்ற, சமதர்ம இலக்கை நோக்கி நடக்க வேண்டும். இந்த மாற்றங்கள் நிகழும்போது, சாதாரண மணியனை விடுங்கள், ஒட்டுமொத்த தமிழினமே உங்கள் பின்னால் அணிவகுக்கும். அப்படி நீங்கள் மாறுவீர்களா மருத்துவரே?

தங்கள் அன்புள்ள,

 

- தமிழருவி மணியன்

காலை உணவாக பழைய சோறு சாப்பிடுவதால் என்னென்ன பயன்கள்? அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ச்சியில் தகவல்

காலை உணவுக்கு பழைய சோறு (கஞ்சி) சாப்பிடுவது உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு பல வகைகளிலும் நல்லது என்பது அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் நடத்திய ஆய்வில் தெரிய வந்துள்ளது.

பழைய சோறு

முன்பெல்லாம் பெரும்பாலான வீடுகளில் காலை உணவு கஞ்சி என்று அழைக்கப்படும் பழைய சோறுதான். துவையலுடன் சேர்த்து பழைய சோறு சாப்பிடும் ருசியே தனி. மோர், தயிர் சேர்த்து கூட்டுக்கு வெங்காயத்தை கடித்து பழைய சோறை சாப்பிட்டால் சுவையோ சுவைதான். இப்போது உள்ளது போல் அளவு பார்த்து இல்லாமல் எல்லா வீடுகளிலுமே எப்போதும் கூடுதலாகத்தான் சாதம் வடிப்பார்கள். அதுவும் சம்பா அரிசி சோறாக இருந்தால் சிறப்பு.

இரவு சாப்பாடு முடிந்து எஞ்சியுள்ள சோற்றில் தண்ணீர் ஊற்றி வைத்துவிடுவார்கள். மறுநாள் காலையில் சற்று புளித்த சுவையுடன் நுரை தள்ளிய நிலையில் பழைய சோறு தயாராகிவிடும். பழைய சோறு தண்ணீரில் சிறிது உப்பு போட்டுக் குடிப்பதை வீட்டில் உள்ள பெரியவர்கள் வழக்கமாக வைத்திருப்பார்கள். உடல் சூட்டை தணித்துவிடும் ஆற்றல் இந்த தண்ணீருக்கு உண்டு.

உணவுமுறை மாற்றம்

கால மாற்றம், நாகரீகம் ஏற்பட்டுள்ள இன்றைய நிலையில் பழைய சோறு இருந்த இடத்தை இப்போது இட்லி, தோசை, பூரி, சப்பாத்தி, நூடுல்ஸ் போன்ற உணவுகள் ஆக்கிரமித்துவிட்டன.

கிட்டத்தட்ட அனைத்து வீடுகளிலும் இப்போது எல்லாம் இரவுகூட டிபன்தான். எனவே, மறுநாள் காலையில் பழைய சோறு சாப்பிடுவதற்கு வாய்ப்பே இல்லாமல் போய்விட்டது.

அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் ஆய்வு

இந்த நிலையில், பழைய சோறு என்றும், கஞ்சி என்றும் நாமெல்லாம் உதாசீதனப்படுத்திய அந்த மகத்தான உணவின் மகத்துவத்தையும், பல்வேறு விதமான பயன்பாடுகளையும் அமெரிக்க ஊட்டச்சத்து விஞ்ஞானிகள் ஆய்வு மூலம் கண்டுபிடித்துள்ளனர். தென்னிந்தியர்கள் காலை உணவாக பயன்படுத்தும் பழைய சோற்றில் உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு தேவையான இவ்வளவு சத்துகள் அடங்கி உள்ளனவா? என்று வியந்து போனார்கள். அவர்களின் ஆய்வில் தெரிய வந்த விவரங்கள் வருமாறு:–

பழைய சோறு, காலை உணவுக்கு மிகவும் பொருத்தமான உணவு ஆகும். மற்ற உணவு பதார்த்தங்களில் இல்லாத வகையில் பழைய சோற்றில் அரிய வைட்டமின்களான பி–6, பி–12 ஆகியவை மிகுதியாக காணப்படுகிறது. பழைய சோற்றில் உருவாகும் கோடிக்கணக்கான நல்லதன்மை கொண்ட பாக்டீரியாக்கள் உணவு செரிமானத்திற்கு பெரிதும் உதவும். அதில் நோய் எதிர்ப்பு மற்றும் நோய் தடுப்புக்கான காரணீகள் ஏராளமாக உள்ளன.

என்னென்ன பயன்கள்?

கஞ்சி சாப்பிடுவதால் சிறுகுடலில் உருவாகும் பாக்டீரியாக்கள் உடல் உள்ளுறுப்புகளை பாதுகாப்பதுடன் அவற்றை நோய் உண்டாக்கும் கிருமிகளை எதிர்க்கும் வகையில் எப்போதும் தயார் நிலையில் வைத்திருக்கின்றன.

காலை உணவாக சாப்பிடும் பழைய கஞ்சி எளிதில் ஜீரணமாகிவிடும். அது வயது முதிர்ந்த தோற்றத்தையும், எலும்பு சம்பந்தப்பட்ட நோய்களையும் நீக்கும். ஜீரணம் தொடர்பான எந்த பிரச்சினையும் வராது. சூடு தணிந்து உடம்பு குளிர்ச்சியாக இருக்கும். பழைய சோறு நார்ச்சத்து கொண்டதாக இருப்பதால் மலச்சிக்கல் பறந்துவிடும். மந்தநிலை போய் உடல் எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக இருக்கும்.

என்றும் இளமை

ரத்த அழுத்தத்தை கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றல் பழைய சோறுக்கு உண்டு. உடலில் சோர்வே ஏற்படாது. பழைய சோறு சாப்பிட்டால் அன்றைய நாள் முழுவதும் சுறுசுறுப்பாக இருக்கலாம். சோர்வு அண்டாது. அனைத்து விதமான ஒவ்வாமைகளும், தோல் சம்பந்தப்பட்ட நோய்களும் காணாமல் போய்விடும். எந்தவித அல்சரும் நெருங்காது. உடல் இளமையாகவும், தோற்றப்பொலிவுடனும் இருக்கும்.

மேற்கண்ட தகவல்களை அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் தங்கள் ஆய்வில் கண்டறிந்துள்ளனர். மண்பானையில் தண்ணீர் ஊற்றி செய்யப்படும் பழைய சோறு இன்னும் அதிக சுவையுடன் மணம் கொண்டதாக இருக்கும். இன்றும் கிராமப்புறங்களில் கல் சட்டி என்று சொல்லப்படும் மண்பானையில்தான் பழைய சோறு போட்டுவைப்பார்கள்.

கல் சட்டி

பல வீடுகளில் தலைமுறை தலைமுறையாக பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் கல்சட்டிகள்கூட இருக்கத்தான் செய்கின்றன. பழைய சோறுக்கு சம்பா அரிசிதான் மிகவும் ஏற்றது ஆகும். காரணம், அதில் ஏராளமான ஊட்டச்சத்துகளும் தாதுபொருட்களும் அடங்கி உள்ளன.

எப்போதுமே நம்மவர்கள் சொல்வதை நம்பாமல் வெளிநாட்டினர் கூறுவதை அப்படியே வேதவாக்காக கருதுவது நமது வழக்கம். இப்போது வெளிநாட்டு விஞ்ஞானிகளே பழைய சோற்றின் மகத்துவத்தை சொல்லிவிட்டார்கள். இனிமேலும் என்ன யோசனை? இன்றைய நாகரீக உணவுகளுக்கு விடை கொடுத்துவிட்டு முன்பு இருந்ததைப்போல காலை உணவுக்கு பழைய சோறு சாப்பிடுவோம். உடல் நலனை பாதுகாப்போம்.